nonstopwriting.nl

Archive | augustus, 2011

 

Bekers kapot trappen op Lowlands

23-8-11 | Door Rachel 13 reacties

Vrijdagmiddag stond ik op en neer te hopsen bij de band the Fitz and the Tantrums terwijl ik voorzichtig een slokje van mijn eerste biertje nam. Lowlands was officieel begonnen. De zon brak door, dus ik moest snel doordrinken. Zonde als de helft van dat vloeibare goud verdampt. Voordat ik het wist stond er een leeg bekertje naast me op de grond in het gras te chillen. Hij had het wel best daar, dat zag je aan zijn hele lichaamshouding.

Uit het niets kwam er een jongeman naar mij toe en  vroeg of hij mijn lege bekertje mocht meenemen. Ik snapte niet waarom, maar alvorens ik wat kon vragen was hij er vandoor met mijn lege bekertje. Het tweede lege bekertje naast me was hetzelfde lot beschoren. En zo ook verdween de derde. Ik zie een bekertje liever gevuld, dus ik ging op onderzoek uit wat al die mensen met lege bekertjes wilden.

Wat bleek, voor het inleveren van tien bekers (ongedeerd), krijg je een muntje. En een muntje is op Lowlands maar liefst twee euro vijftig waard. Daar kun je dan weer een cola van kopen, of in mijn geval bier. Mijn opa, moge hij ruste in vrede, zou zeggen: ‘Dat is bijna zes gulden voor een glaasje fris.’ Ja opa, u heeft helemaal gelijk, maar over dat soort dingen moet je niet nadenken op Lowlands. Dan gaat de lol er snel vanaf. En plezier is waar het allemaal om draait op een festival. Tenminste, dat dacht ik.

Bekerverzamelaars denken daar namelijk heel anders over. Niets bandjes kijken. Er moeten munten verdiend worden. Uren zag ik ze over het terrein struinen op zoek naar intacte bekers. De rapers kwamen in alle soorten en maten, van jong tot oud en van hip tot ma Tokkie. Na zo’n dag werk zou je denken dat ze ’s avonds nog een beetje gingen genieten van hun verzamelde muntjes. Niets van dit al. Met een mijnwerkerslamp op het hoofd ging het oprapen en inleveren gewoon door.

Ik begon me lichtelijk te irriteren aan al die nijverheid, terwijl ik zelf voor pampus lag in het gras. Toen ik een goedgeklede volwassen man met plastic handschoenen, een speciale tas voor bekers en een lamp op zijn hoofd in een prullenbak zag graaien, sloeg de irritatie om in regelrechte aversie. Wat bezielde deze man? Betaal gewoon veel te veel geld voor een biertje, ga in de modder zitten en geniet potdomme van muziek zoals iedere weldenkende festivalganger.

Ik trok het vrij slecht dat elke keer als ze een bekertje van me pakten, ik het volgende drankje van die fanatiekelingen voor een tiende zou sponsoren. Dat wilde ik stiekem helemaal niet. Ik ben zelf veel te lui om die bekers op te rapen en ze naar een omruilpunt te brengen. Maar dan gun ik anderen die deze werklust wel op kunnen brengen, dat gratis muntje ook niet.

Ik wist dat het zielig van mezelf was. En dat het eigenlijk heel goed was dat festivalgangers werden beloond voor het schoon houden van het terrein.

God zij dank was de meerderheid van de festivalgangers net zo zielig als ik. Want dan kun je democratisch besluiten dat deze mensen triest zijn en er lekker met zijn allen over zeiken. Wie verkiest er nou een gratis muntje boven spacen op The Gaslamp Killer. Of helemaal uit je plaat gaan bij The Roots? Deze mensen hadden duidelijk geen idee van het concept plezier.

Als ik er goed over nadacht, was het eigenlijk heel naar voor deze mensen. Niet weten hoe je het naar je zin kan hebben met als gevolg een plezierloos Lowlands. Dat leek me vreselijk.

En daar zat ik dan met al mijn kennis van lol trappen, zonder het met de verzamelaars te delen. Het werd me duidelijk dat ook ik iets goeds kon doen op Lowlands. Het was mijn taak en die van de rest van de festivalgangers om de verzamelaars te helpen. Hoe? U raadt het waarschijnlijk al beste lezer. Door bekers kapot te trappen! Want, hoe minder ongedeerde bekers op het terrein, des te minder tijd ze aan het rapen kunnen besteden, des te meer tijd ze plezier kunnen hebben op Lowlands.

Dus ik heb me het leplazerus getrapt. Ieder heel bekertje dat ik zag knakte onder mijn voeten. En ik kan na Lowlands uit ervaring zeggen dat het echt waar is wat ze zeggen. Het voelt fijner om iets voor een ander te doen dan iets voor jezelf.